Ιστορία της Πέτρας (Λέσβου),Τόμος Α’ (3ος αι. μ.Χ. – 1913)
«Ὡς τὸ τέλος τοῦ 19ου αἰώνα, ἡ κωμόπολη τῆς Πέτρας εἶχε
συγκεντρώσει τὰ κυριότερα γνωρίσματα ποὺ προσδιόρισαν
τὴ φυσιογνωμία της ὡς διακριτῆς ἡμιαστικῆς κοινότητας τῆς
βόρειας Λέσβου: χωροταξικὴ ὀργάνωση, δομὴ καὶ αἰσθητικὴ
τῆς κατοικίας, κοινωνικὴ διαφοροποίηση, μεταποιητικὴ καὶ
ἐμπορευματικὴ οἰκονομία, θαλάσσια συγκοινωνία, ὀργανωμέ-
νη στοιχειώδη καὶ μέση ἐκπαίδευση, ἐξελιγμένα ἤθη. Ἐκεῖνο
ποὺ διαφοροποιοῦσε τὴν Πέτρα ἀπὸ τὶς ὅμορες μεσογειακές –
τουλάχιστον – κοινότητες, προσδίδοντάς της σαφέστερα ἀστικὰ
χαρακτηριστικά, ἦταν ἡ ἀξιοπρόσεκτη ροπὴ τῶν εὐπόρων γιὰ
ἐκλεπτυσμένη ζωὴ μὲ πνευματικὰ ἐνδιαφέροντα, ἐπιζήτηση
κοσμοπολίτικων ἐμπειριῶν καὶ υἱοθέτηση δυτικότροπων συ-
νηθειῶν. Ὁ ὑστερότερος χαρακτηρισμὸς “Μικρὸ Παρίσι”, εἴτε
ὡς κολακευτικὸ σχόλιο τρίτων, εἴτε ὡς προϊόν τῆς αὐταρέσκειας
– καὶ τοῦ ἐπαρχιωτισμοῦ – τῶν Πετρανῶν, εἴτε ὡς συνδυασμὸς
καὶ τῶν δύο, συνοψίζει ἐμφατικὰ τὴν ξεχωριστὴ ταυτότητα τοῦ
οἰκισμοῦ».
Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου
Ιστορία της Πέτρας (Λέσβου),Τόμος Β’ (1913 – 1950)
“Και είνε και δεν είνε χωριό η Πέτρα. Είνε, γιατί δεν είνε πολιτεία με πλήθος από σπίτια κι από καταστήματα κ.τ.λ. Δεν είναι, γιατί τους Πετρανούς κάθε άλλο παρά χωρικούς μπορείτε να τους πήτε. Μόλις τους αντικρύσετε καταλαβαίνετε πως είνε προοδευμένοι, ανεπτυγμένοι άνθρωποι. Σε πολλά χωριά θα βρείτε ανθρώπους που ξεχωρίζουν από τους άλλους, τους πολλούς, στον τρόπο και τα συνήθεια. Είνε οι κοσμογυρισμένοι που μιμούνται διαρκώς και μιμούνται ατελώς. Εξωτερική ανάπτυξη φαινομενική πρόοδο μίμηση πέρα για πέρα, που διακρίνεται από μακριά και πειράζει στα νεύρα. Οι Πετρανοί διαφέρουν. Αυτοί έχουνε δικό τους πολιτισμό ατομικό. Δεν είναι μίμηση ο πολιτισμός τους, είναι παράδοση”. (Ταξιδιωτικές εντυπώσεις. Εφημ. Ελεύθερος Λόγος, φ. 1429, της 21-7-1921).
Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου.
Επιφανείς ελληνικές οικογένειες της βενετοκρατούμενης Κύπρου (Μεταπτυχιακή Διατριβή)
Η παρούσα μελέτη συνιστά μια δοκιμή επαναπροσέγγισης της κυπριακής ιστορίας κατά την περίοδο της Βενετοκρατίας (1473/1489-1570/1571) από τη σκοπιά της μικροϊστορίας τριών ελληνοκυπριακών οικογενειών της επιχώριας αριστοκρατίας (πολυεθνοτικής και ομογενοποιημένης από τον ύστερο 14ο αιώνα κ.ε.): των Ποδοκάθαρων, των Συγκλητικών και των Σωζόμενων. Με βάση το πραγματολογικό υλικό, αντλημένο κυρίως από τη βιβλιογραφία και συμπληρωματικά από δημοσιευμένες πηγές, ανασυντίθεται η γενεαλογία και έως έναν βαθμό η “εικόνα” (δομή-λειτουργία) των τριών αυτών εμβληματικών οίκων, ενώ προσδιορίζεται και αποτιμάται η θέση τους, όπως και η δυναμική που ανέπτυξαν σε κεντρικούς τομείς του συλλογικού βίου (διοίκηση, οικονομία, εκκλησία, παιδεία – πνευματικός βίος)· επιπροσθέτως, διερευνάται ο ρόλος τους στον κυπριακό πόλεμο (1570/1571) και οι επιπτώσεις της βενετικής ήττας στο πεπρωμένο τους, ενώ συμπληρωματικά ιχνηλατούνται τα εραλδικά κατάλοιπά τους σε Κύπρο και Ιταλία.
Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου.
Όψεις του προσφυγικού ζητήματος στη Λέσβο του Μεσοπολέμου (1922-1940)
Προσφυγικά ρεύματα και συνακόλουθο προσφυγικό ζήτημα ανακύπτουν στη νεότερη Ελλάδα ήδη από τα πρώτα επαναστατικά χρόνια, γνωρίζουν περιστασιακά ήπιας έντασης ανατροφοδοτήσεις σε όλο το υπόλοιπο του 19ου αιώνα, οξύνονται ήδη από τις αρχές του 20ού, συναρτώμενα με την αναζωπύρωση των βαλκανικών εθνικισμών, για να κορυφωθούν τελικά στη δεκαετία των εθνικών πολέμων 1912-1922. Εστιάζοντας στη μικρασιατική έξοδο του 1922, η παρούσα εργασία επιχειρεί να αναδείξει -αξιοποιώντας και πρωτογενές υλικό- τις κυριότερες όψεις του προσφυγικού ζητήματος στη μεσοπολεμική Λέσβο, αυτό το νησί του ανατολικού Αιγαίου που λόγω γειτνίασης και μακραίωνων δεσμών με τη μικρασιατική ενδοχώρα δέχθηκε ασύμμετρα μεγάλο για το μέγεθος και τον πληθυσμό του αριθμό προσφύγων. Η διάρθρωση του θέματος είναι βασικά τριμερής, καθώς αφιερώνεται από ένα κεφάλαιο διαδοχικά στην έλευση και υποδοχή των προσφύγων, στην περίθαλψη (πλαίσιο, φορείς και επιμέρους τομείς, αυτοοργάνωση των προσφύγων) και τέλος στην αποκατάσταση (αγροτική και αστική) και ενσωμάτωσή τους στην τοπική κοινωνία.
Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου.
